|
رکعتان فی العشق لایصح وضوءهما الا بالدم (دو رکعت نماز عشق جز با وضوی خون صحیح نمی باشد)
|
من اعتقاد دارم که خدای بزرگ، انسان را به اندازه درد و رنجی که در راه خدا تحمل کرده است پاداش میدهد، و ارزش هر انسانی به اندازه درد و رنجی است که در این راه تحمل کرده است، و میبینیم که مردان خدا بیش از هرکس در زندگی خود گرفتار بلا و رنج و درد شدهاند، علی بزرگ را بنگرید که خدای درد است، که گویی بندبند وجودش، با درد و رنج جوش خورده است، حسین را نظاره کنید که در دریایی از درد و شکنجه فرو رفت، که نظیر آن در عالم دیده نشده است، و زینب کبری را ببینید، که با درد و رنج انس گرفت است. درد، دل آدمی را بیدار میکند، روح را صفا میدهد، غرور و خودخواهی را نابود میکند، نخوت و فراموشی را از بین میبرد، انسان را متوجه وجود خود میکند.
انسان گاهگاهی خود را فراموش میکند، فراموش میکند که بدن دارد، بدنی ضعیف و ناتوان، که در مقابل عالم و زمان، کوچک و ناچیز و آسیبپذیر است، فراموش میکند که همیشگی نیست، و چند صباحی بیشتر نمیپاید، فراموش میکند که جسم مادی او نمیتواند با روح او همپرواز شود، لذا این انسان احساس ابدیت و مطلقیت و قدرت میکند، سرمست پیروزی و اوج آمال و آرزوهای دور و دراز خود، بیخبر از حقیقت تلخ و واقعیتهای عینی وجود، به پیش میتازد و از هیچ ظلم و ستمی روگردان نمیشود. اما درد آدمی را به خود میآورد، حقیقت وجود او را به آدمی میفهماند، و ضعف و زوال و ذلت خود را درک میکند، و دست از غرور کبریایی برمیدارد، و معنی خودخواهی و مصلحتطلبی و غرور را میفهمد و آن را توجیه میکند...
(عارف واصل، استاد شهید، دکتر مصطفی چمران)
این دو سه تا پست آخری یه خورده فلسفی شد.( خدا به دور!! همین مونده بود که من بشم قاطی فلاسفه!! کجایی افلاطون جون؟ منم پسر خاله ت!!)
پرسیده بودم چیکار کنیم که این زائدات وارد روح و قلب ما نشن. راستش یه مقداری خودم فکر کردم( نتیجه ی اخلاقی: پس من فکر هم می کنم!!) یه کمی هم از این و اون پرسیدم. برایندش یه نتیجه ی خوشگل شد که واسه خودم خیلی مفید بود.
* چون بحث رو با رایانه شروع کردیم پس اجازه بدین با رایانه هم جمعش کنم. گفتم رایانه بعضی وقتا اطلاعات اضافی واردش میشه و دیگه جایی واسه ورد داده ی جدید نمیذاره. گفتم مغز و روح ماهم گاهی اوقات یه چیزای الکی و گاهی مضر واردش میشه که جایی واسه ورودی جدید چی؟ نمیذاره.
** اطلاعات رایانه از کجا وارد میشه؟ رایانه یه سری سخت افزار برای ورود داده داره. اگه قبل از اینکه چیزی واردش بشه چک بکنیم خب اینا وارد نمیشه. حتی شاید اگه مواظب نباشیم ویروس وارد رایانه مون بشه. (من میدونم که اگه بیشتر از همیشه به رایانه نیاز داشته باشی و در کمال ناجوانمردی ویروسی شده باشه و وسط کار دستت رو بذاره تو پوست گردو یعنی چی. خدا نصیب گرگ بیابون نکنه!!) . میخوام بگم حفاظت از ورودی داده ها خیلی مهمه. شاید نیاز نباشه که من وقتی میخوام اطلاعات وارد کنم 10 بار موسم رو چک کنم. یا مثلا فن کیسم رو نگاه کنم. اینا باید سالم باشن ولی نقشی توی ویروسی شدن کامپیوتر من نداشته باشن.
*** من هم به عنوان یه انسان یه سری اندام دارم که مرکز ورود داده هستن. گوش، چشم و ... . (بی ادب! چرا وسط بحث فلسفی فکر بد میکنی؟؟) اگه من مواظب باشم که چشمام هر چیزی رو نبینه، اگه مواظب باشم که گوشام هرچیزی رو نشنوه این زائدات و مضرات چه جوری قراره وارد روح و دل من بشه؟؟؟ یه روز یه اس ام اس قشنگ واسم اومده بود که شاید بی ربط نباشه:" به چشمانت بیاموز که هرچیز ارزش دیدن ندارن، به دستانت بیاموز که هر گل ارزش چیدن ندارد" ممکنه هزار جور از این چیزا دور و بر من باشه اما این منم که باید مواظب رایانه م باشم . مواظب دل و روحم باشم.مگه نه؟ خودتون مصداقهای این ویروسهای روح رو خیلی بهتر از من میدونین. تیرهای شیطان!!!
**** حالا اگه یه موقع اینجور چیزا سر غفلت و ... وارد شدن باید چی کار کنیم؟ دیگه بگیم آب از سرمون گذشته؟ بذاریم تمام فایلامون ویروسی بشه؟ بذاریم اینقدر حافظه ی درایو پر بشه که دیگه هیچی وارد نتونیم بکنیم؟ ببخشینا ولی به نظر من خیلی نتیجه گیری مزخرفی میشه. پس چیکار کنیم؟ ای ول..دمتون گرم.. یه ویروس کش قوی میتونه مشکل ما رو حل کنه.
*****
فکر میکنین آنتی ویروس روح ما چیه؟ من فکر می کنم" استعینوا بالصبر و الصلوة" . از صبر و نماز کمک بگیریم. ان الصلاة تنهی عن الفحشاء و المنکر. نماز جلوی فحشا و منکر و زشتی رو میگیره و این یعنی ویروس کش دیگه ،درسته؟